Het mysterie van het licht

Ik heb me verslapen, ik hoor Maïza op de achtergrond een schreeuw om hulp geven,ze staat rechtop in bed met haar duim in haar mond, een welbekende en bijna gepatenteerde pose van haar. Ik kijk omhoog op de kast staat een klokje, het wijst bijna 9 uur aan en ik krijg hartkloppingen.

Omdat ik omschreven wordt als amateur autist en Pietje precies komt de klap hard aan want ik zou al om half 9 met een kind wat gewassen, aangekleed, gegeten, haar gedaan jas en handschoenen en muts en schoenen aan, klaar zou staan.

Helaas ietsjes later gaat de telefoon, de gastouder, waar blijft Maïza, waarop ik acteer en als een razende Roeland het bovenstaande lijstje begin af te werken met als resultaat dat we een half uur later apel maken aan de voordeur van lia, de deur gaat open er worden glimlachjes uitgewisseld, ik doe mijn verhaal en vertel daar dan verontschuldigend bij wat er die nacht gebeurt is.

Half 3 geeft de klok aan, maiza heeft al meerdere keren de volle aandacht gehad en nu gaat ze bij ons in bed liggen denk ik, dus pak haar op en leg haar op mijn plekje, maar ik moet naar toilet dus doe ik dat snel.

Ik ga liggen en het is wel 20 minuten stil denk ik, totdat ik ineens Zuléma hoor zeggen, Maïza je gaat nu terug in je eigen bed slapen en ze naar de kamer van Maïza gaat, op de overloop wordt er even stilgestaan en weer verder gegaan, Zuléma komt terug en blijft weer stil staan op de overloop en kijkt in het trapgat naar beneden, het licht is aan in de gang…., ik wordt erbij geroepen als ware je een hand melder activeert bij brand, ik kijk en ben net zo verbaast als mijn eega, hoe kan dit ? In mijn volle overtuiging van mijn eigen doen en laten (ik was de laatste die naar boven ging voor het slapen) en de bovengenoemde persoonlijke kenmerken  is het onwaarschijnlijk dat ik het licht heb laten branden.

Daarbij komt dat we minimaal al 4 keer het overloopje gepasseerd zijn zonder dit op te merken, er blijft dus maar een conclusie over het kan niet anders dan dat Maïza in tijd dat ik naar het toilet ging, of dat ik net weer op bed lag, ze uit haar slaapzak is gegaan, van een 80 cm hoog bed af is gekropen de deur heeft opengemaakt toen het traphekje en dan 12 treden naar beneden is gegaan en uiteindelijk natuurlijk het licht heeft aangedaan om te kijken waar ze nou toch was, en deze zelfde gang terug gemaakt heeft om vervolgens nog wat na te brabbelen over haar avontuur waarop ik Zuléma hoor zeggen; Maïza je gaat nu terug in je eigen bed slapen, ik kan er geen chocolade van maken dit blijft het mysterie van het licht.

Advertenties

Over zoeab

Werktuigkundige energiebedrijf Academisch medisch Centrum Amsterdam, houd van:@zulemagvg, maiza, eten, vrouwen met BIL, reizen, lachen, vrede, en mosselen
Dit bericht werd geplaatst in aktueel, wie ik ben en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s